فلکین قانلین الیندن بیر آتلمیش یئره اندی
تیره بختی در سپیده دم خونین به دنیا آمد
بیر فلاکت آنانین جان شیره سیندن سوتون امدی
و از شیره جان مادری فلاکت زده چشید
بوللی نیسگیل شله سین چینینه آلدی
تیره بختی خود را به آغوش کشید
تای توشوندن دالی قالدی ساری گل مثلی سارالدی
از همزادان خود عقب ماندو مانند گل پژمرده گشت
گونو تک باغری قارالدی
تنهایی زندگی دل شکسته اش کرد
درد الیندن زارا گلدی گونو گوندن قارا گلدی
بی ملایمتی روزگار ازرده خاطر کرد و روز به روز سیه بخت تر گشت
خان چوبانسیز سئله تاپشیرسین اوزون یوردوموزا بیر سارا گلدی
تکرار داستان سارایی را به قلم کشید که بی خان وبی سرور خود را به سیل رودخامه انداخت و به شهر کما قدم گذاشت
بیر وفاسیز یار الیندن یارا گلمز سانا گلدی
از دست یار بی وفای نادوست فرتوت شدا
بیر یازیق قیز جان الیندن جانا گلمز جانا گلدی
دختر بیچاره از دست جانان بی ارزش به ستوه آمد
کئچه جکده الموت دامنه سیندن بورایا درمانا گلدی
گذشته از دامنه های الموت برای درمان عشق خود به این منطقه قدم گذاشت
بیر آدامسیز سوری آدلی،الی باغلی،دیلی باغلی!
بی کس ؛ بی یاور ، بی زبان به نام سوری
سوری کیمدور؟ بیر گولدی جهنمده بیتیبدور
سوری کیست ؟ گلی ست در جهنم روئیده است
سوری بیر دامجیدور گوزدن آخاراغ اوزده ایتیبدور
قطره اشکی است که از چشمان سرازیر شده وبر گونه ها نشسته
سوری یول یولچیسیدور اَیریده یوخ دوزده ایتیبدور
مسافر راه راستی است – بخاطر درستی اش گم گشته است
سوری بیر مرثیه دور اوخشایاراق سوزده ایتیبدور
مرثیه ای است که کلامش گم گشته
او کونول لرده کی ایتمیشدی ازلدن اودو گوزدنده ایتیبدور
گم گشته سرزمینی است که از ازل گم بود برآن است که از چشمان افتاده
سوری بیر گوزلری باغلی،اوزو داغلی،سوزو داغلی،اولوب
سوری ؛ چشم بسته ، سیلی خرده ،
هاردان هارا باغلی!
تا کی زندگی تیره
بوشلاییب دوغما دیارین اموب البته یاریندان ال اوزوب هر نه واریندان
زادگاه خود را رها کرده، از یارش جدا گشته ،دست از همه چیز خود دست برداشته است
قورخماییب شهریمیزین قیشدا آمانسیز بورانیندان نه قاریندان
از سرمای سوزان و برف و یخبندان شهر ما هراسی نداشت
گزیر آواره تا پا یاندیریجی دردیده چاره تاپا بیلمیر
اما هرگز نمی تواند سرگردان تا رسیدن به چاره ای می گردد
چوخ سویر عشقی باشیندان آتا،آما آتا بیلمیر
عشق را می خواهد رها کند اما نمی تواند
اُوا باخ اُوچی دالینجا قاچیر آما چاتا بیلمیر
شکار در پی صیاد می دود اما نمی رسد
ایش دونوب لیلی دوشوب چوللره مجنون سراغیندا
روزگاره برگشته ؛ لیلی در پی مجنون آواره گشته
شیرین الده تئشه،داغ پارچالییر فرهاد اوتورموش اوتاغین
شیرین دست بر تیشه و کوهکن – فرهاد نشسته بر دنج خانه
ادامه شعر در مطالب بعدی.................
